5 Jan 2016

Knight of Cups (Terrence Malick, 2015)

"You think when you reach a certain age, things will start making sense, and you find out you're just as lost as you were before. I suppose that's what damnation is - the pieces of your life never to come together, just splashed out there..."  

Navedenim rečima, a posebno drugom rečenicom, Malik objašnjava svoj najnoviji film, koji pruža osvrt na egzistencijalnu krizu scenariste Rika (Kristijan Bejl). U njegovom neprekidnom tumaranju po Los Anđelesu i Las Vegasu prepoznaje se želja za promenom - izlaskom iz praznine koja ga okružuje i koja počinje da ga iznutra izjeda.

Jedno za drugim, nižu se večita, presudna, univerzalna i neodgovoriva pitanja, dok zajedno sa glavnim junakom (autorovim alter egom, bez ikakve sumnje), gledalac biva uvučen u potragu za duhovnošću. Sudeći po onome što tvrde astrolozi, on zaista jeste Vitez pehara - osećajan, maštovit i prefinjen poeta, sanjar i dokoličar, koji je sklon introspekciji i sposoban da u svemu pronađe lepotu.

I naslovi poglavlja (Mesec, Sunce, Kula, Smrt, Pustinjak, Obešeni čovek, Poslednji sud i Visoka Sveštenica) jasno aludiraju na tarot karte, u koje za Rika (i Malika) gleda par srpskih gatara. Ali zvezde su još ćutljivije od dezorijentisanog protagoniste i ne otkrivaju mu smisao života. Zato se u razbacanim sekvencama, koje umeju da budu istovremeno banalne i onirične, kriptične i očigledne, gomilaju trivijalnosti i lažne istine.

Nekoherentna i nekonvencionalna, potopljena u šapatima i melanholiji, Malikova romantična drama ogledalo je razjedinjenosti modernog doba; maglovitih daljina u kojima pojedinac ostaje bez kompasa i samom sebi postaje stranac. Podseća na buru uspomena i fragmentaran san, kao i na one američke patchwork jorgane, sa naizgled neskladnim dezenima koji formiraju toplu i hipnotišuću celinu. Duge šetnje pustinjama i plažama, vožnje ulicama velegrada i posete elitnim zabavama i striptiz klubovima odaju Rikove slabosti, otelovljene u ženskim likovima, ali i filozofa koji čuči u reditelju i zahteva rešenje "uzvišene zagonetke".

Da kontemplativni monolozi i tumačenje simbola ni u jednom trenutku ne budu monotoni pobrinuli su se direktor fotografije Emanuel Lubecki i kompozitor Henan Taunzend. A teško je ne primetiti atraktivne glumice koje kamera prosto obožava i koje, uprkos arhetipskim ulogama, plene svojim pogledima, osmesima i pokretima. Kao muze, ljubavnice ili bivša supruga, Imodžen Puts, Frida Pinto, Natali Portman i Kejt Blanšet, među ostalima, nadahnjuju poput delikatne muzike...

Knight of Cups je tiha impresionistička poema, visoko eksperimentalna, senzualna i sentimentalna, a spada u red ekstremno lirskih filmova koje ili bezrezervno obožavate ili ne možete da podnesete.

No comments:

Post a Comment